Zapisz się do newslettera
ZYSKAJ 10% RABATU
Potrzebujesz pomocy w doborze produktu?
Zadzwoń do nas po BEZPŁATNĄ KONSULTACJĘ! 576 961 338
Olej CBD z konopi skuteczny w leczeniu stwardnienia rozsianego 3
Olej CBD z konopi - naturalna metoda leczenia stwardnienia rozsianego (SM)

Rola CBD w leczeniu stwardnienia rozsianego – czy warto stosować konopie w terapii SM?

Nauka definiuje proces autoimmunizacji jako zjawisko autoagresji organizmu względem własnych limfocytów T bądź przeciwciał, co prowadzi do stopniowego zaburzenia prawidłowej pracy systemu odpornościowego.

To natomiast stanowi główne podłoże dla rozwoju chorób autoimmunologicznych jak np. sarkoidozy, choroby Addisona czy reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Jednym z najpowszechniejszych problemów o tym charakterze jest stwardnienie rozsiane – choroba neurologiczna, która mimo upływu wielu lat wciąż pozostaje nieuleczalna.

Istnieje niewiele naturalnych metod, które mogą okazać się pomocne w leczeniu stwardnienia rozsianego. Czy CBD i jego właściwości mogą okazać się pomocne w trakcie terapii SM?

Przyczyny stwardnienia rozsianego

Co zwiększa ryzyko stwardnienia rozsianego? W jaki sposób atakuje ta choroba? Na czym polega jej mechanizm? W praktyce okazuje się, że popularne od dziesięcioleci schorzenie nie jest na tyle dobrze poznane, jak mogłoby się wydawać.

Nawet zaawansowana technologia i wysoki poziom dzisiejszej medycyny okazują się bezradne wobec tej autoimmunologicznej choroby, która każdego roku atakuje dziesiątki kobiet i mężczyzn.

Krótki rys historyczny

Pierwsze wzmianki o problemie stwardnienia rozsianego w kontekście całkowicie odrębnego schorzenia przypadają na rok 1868, kiedy to pochodzący z Francji neurolog Jean-Martin Charcot na podstawie wcześniejszych doniesień oraz własnych obserwacji zaproponował nazwę sclerose en plaques.

To właśnie jego nazwiskiem określono zespół trzech objawów nazywanych triadą Charcota – drżenie zamiarowe, oczopląs oraz zaburzenia mowy o charakterze mowy skandowanej – będących jednym ze znaków rozpoznawczych zmian demielinizacyjnych.

Choć od tamtej pory minęło sporo czasu, a diagnostyka i sama terapia uległy diametralnej zmianie, tak po dziś dzień trudno jednoznacznie określić dokładną przyczynę stwardnienia rozsianego. Jej idiopatyczne podłoże wciąż pozostaje zagadką dla medycyny, co jednocześnie podkreśla niebezpieczny charakter SM dla życia człowieka.

Stwardnienie rozsiane – znany przebieg pomimo nieznanej etiologii

Pomimo braku dokładnych informacji co, jak i kiedy wywołuje zmiany o charakterze stwardnienia rozsianego, to w przypadku samego mechanizmu choroby jest całkiem inaczej.  Sclerosis multiplex jest procesem zmian patologicznych, które polegają na powstawaniu mniej lub bardziej rozsianych ognisk demielinizacyjnych w komórkach układu nerwowego (mózgu i rdzenia kręgowego).

Reakcje zapalne o charakterze demielinizacji prowadzą do tzw. zjawiska autoagresji – układ odpornościowy zaczyna atakować i niszczyć osłonki mielinowe własnych neuronów. W efekcie następuje stopniowe upośledzenie prawidłowej funkcjonalności systemu nerwowego oraz zaburzenie właściwości regeneracyjnych struktur komórkowych.

Wspomniana autoagresja polega na nieprawidłowym rozpoznawaniu zdrowych tkanek jako elementy obce, często kojarzone przez organizm jako wrogie i patogenne.

W tym przypadku mowa o osłonkach mielinowych – białkowych strukturach otaczających neurony, które zapewniają im ochronę przed uszkodzeniami i warunkują ich zdolność do odnowy w przypadku naruszenia struktury. Na skutek reakcji obronnej w miejscu zniszczonych osłonek powstaje stan zapalny i blizny (tzw. stwardnienie – sclerosis).

Czynniki ryzyka – domniemane przyczyny rozwoju SM

Odnosząc się do powyższych informacji, stwardnienie rozsiane nie posiada jednej i konkretnej przyczyny. Na przestrzeni lat naukowcy stworzyli jednak wiele teorii na temat domniemanych czynników ryzyka, które sprzyjają rozwojowi SM. Wśród nich wyróżnia się m.in.

  • zakażenie retrowirusami,
  • mutacje genetyczne o charakterze wrodzonym lub dziedzicznym,
  • długotrwały i przewlekły stres,
  • znaczne niedobory witaminy D3,
  • nadmierne palenie papierosów i spożywanie alkoholu,
  • długotrwała terapia niektórymi środkami farmakologicznymi bądź nadmierna ekspozycja na działanie środków chemicznych.

Kiedy atakuje SM i kto jest najbardziej narażony?

Występowanie stwardnienia rozsianego okazuje się zaskakująco duże. Niektórzy szacują, że ponad 700 000 Europejczyków zmaga się z tym problemem, natomiast w skali globalnej wspomina się o około 2,3 miliona pacjentów.

Niejednokrotnie można spotkać się z określaniem SM jako choroby osób młodych. Najwięcej przypadków przypada na okres pomiędzy 20 a 40 rokiem życia, co nie oznacza, że dzieci i seniorzy nie znajdują się w grupie potencjalnego ryzyka.

Stwardnienie rozsiane znacznie częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, co często wiąże się z większą liczbą zmian w gospodarce hormonalnej płci pięknej. Statystyki demograficzne pokazują, że im bliżej równika, tym większa liczba zachorowań.

Stwardnienie rozsiane jest rzadkim problemem krajów azjatyckich, afrykańskich oraz Kolumbii i Wenezueli. Specjaliści widzą w tym powiązanie z całkiem odmiennym poziomem nasłonecznienia danego regionu.

Największy wskaźnik zachorowalności jest odnotowywany na terenie Europy, Stanów Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Cypru, Izraela oraz południowo-wschodniej części Australii.

Życie chorego ze stwardnienie rozsianym – jak wygląda przebieg choroby?

SM to choroba, która towarzyszy człowiekowi do końca życia. Właściwie poprowadzony proces leczenia w znaczącym stopniu łagodzi objawy postępującego procesu stwardnienia, może nawet przyczynić się do jego złagodzenia i wyciszenia, co pozwala zapewnić właściwy standard życia choremu.

Wbrew powszechnemu przekonaniu SM nie jest chorobą o śmiertelnym charakterze. Średnia długość życia pacjentów jest co prawda krótsza aniżeli dla ogółu populacji (szacuje się, że o około 7 lat), ale w głównej mierze jest to podyktowane występującymi powikłaniami. Poprzez odpowiednio prowadzoną terapię istnieje duża szansa na ich ograniczenia.

Wszystko jest uzależnione od szeregu czynników – począwszy od samego typu przebiegu choroby, przez postać SM, osobiste uwarunkowania pacjenta, a skończywszy na tym w jakim etapie została wykryta.

Co warto wiedzieć o przebiegu stwardnienia rozsianego?

Istotną informacją jest fakt, że trudno na samym początku określić dokładny rodzaj przebiegu choroby. Specjaliści na przestrzeni lat i długotrwałych obserwacji byli jednak zdolni do wypracowania kilku powtarzających się wzorców rozwojowych choroby, które wspólnie bazują na wyjściowej postaci (indywidualnej dla każdego z pacjentów).  W praktyce uczeni wyszczególniają cztery główne typy przebiegu stwardnienia rozsianego:

  • Rzutowo-remisyjny – występuje u prawie 90% wszystkich przypadków w początkowym okresie choroby. Znamiennym znakiem są tytułowe rzuty, które stanowią manifest nagłego uszkodzenia układu nerwowego. Efektem może być zaostrzenie obecnych objawów bądź pojawienie się całkowicie nowego symptomu. Zmiany występujące w trakcie rzutu mogą ulec częściowemu lub pełnemu wycofaniu, co w drugim przypadku świadczy o łagodnym trybie postępowania. Kolejne rzuty dzieli okres względnego uspokojenia, który może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat.

 

  • Postępujący wtórny – stanowi efekt wieloletniej choroby o przebiegu rzutowo-remisyjnym (zwykle u ponad 80% pacjentów), zazwyczaj postrzega się jako następstwo gromadzenia się ubytków neurologicznych i stopniowego postępowania niepełnosprawności. Ten model przebiegu SM okazuje się najbardziej niebezpieczny w kwestii upośledzenia ruchowego i utraty samodzielnego funkcjonowania.

 

  • Postępujący pierwotny – to dość specyficzna forma przebiegu stwardnienia rozsianego, która zwykle pojawia się u chorych bez remisji po pierwszym pojawieniu się objawów oraz u osób z późnym początkiem choroby. Szacuje się, że około 10% chorujących na SM odnotowuje stopniowe i nieinwazyjne pogorszenie własnego stanu, bez widocznych czy odczuwalnych zaostrzeń.

 

  • Postepująco-nawracający – najrzadszy rodzaj SM, który stanowi następstwo choroby o początku z wyraźnym pogorszeniem i licznymi zaostrzeniami.

 

Powyższa klasyfikacja SM nie stanowi jedynego kryterium podziału. Niejednokrotnie objawy i przebieg choroby są uzależnione od miejsca występowania ognisk zapalnych, które odpowiadają za postęp procesu demielinizacyjnego. Warto też wspomnieć, że lokalizacja powstających uszkodzeń osłonek mielinowych ma wpływ na ewentualne powikłania czy przebieg samej choroby. Pod tym kątem wyróżnia się cztery postaci:

  • Mózgowo-rdzeniową
  • Rdzeniową
  • Móżdżkową
  • Hemiparetyczną

Obraz kliniczny pacjenta – objawy SM

Autoimmunologiczne podłoże stwardnienia oraz rozsiane ogniska zapalne prowadzą do rozwoju szeregu symptomów, które stanowią efekt postępującego niszczenia osłonek mielinowych w obrębie komórek układu nerwowego. Jak zostało wspomniane, rzuty powodują nasilenie dotychczas występujących objawów bądź pojawienie się całkowicie nowego. Zaostrzony stan może następnie ulec całkowitej lub częściowej remisji. Poziom intensywności kolejnych rzutów, jak i czas przerwy pomiędzy nimi są trudne do przewidzenia. Niestety w większości przypadków kilka następujących po sobie rzutów skutkuje mniejsza bądź większa utratą sprawności ruchowej.

Lekarze zdołali jednak określić najczęściej występujące symptomy, które w pewnym stopniu można potraktować jako charakterystyczny obraz kliniczny pacjenta z SM. Do takowych objawów zalicza się:

  • niedowład kończyn dolnych i osłabienie siły mięśniowej ,
  • upośledzenie koordynacji ruchowej i stabilizacji tułowia (zaburzona zdolność do utrzymania równowagi),
  • zaburzenia czucia o charakterze parestezji, przeczulicy lub niedoczulicy w obrębie kończyn dolnych oraz tułowia,
  • wcześniej wspomnianą Triadę Charcota (drżenie zamiarowe, oczopląs, zaburzenia mowy o charakterze mowy skandowanej),
  • pozagałkowy stan zapalny nerwu wzrokowego (jedno- lub obustronny) i współtowarzyszące zaburzenia widzenia (np. spadek ostrości lub podwójne widzenie),
  • zniesienie odruchów brzusznych,
  • zaburzenia czynności fizjologicznych – upośledzenie czynności zwieraczy, zaparcia, problemy z nietrzymaniem moczu,
  • nieprawidłowości lub zniesienie zdolności połykania (tzw. dysfagia),
  • silne dolegliwości bólowe o charakterze neuropatycznym,
  • zaburzenia sfery poznawczej i problemy mentalno-emocjonalne (np. o charakterze depresyjnym),
  • objaw Lehrmitte’a – nieprzyjemne uczucie przebiegającego wzdłuż kręgosłupa prądu.

Tradycyjne podejście w leczeniu stwardnienia rozsianego

Obecny sposób pracy z pacjentami chorującymi na SM polega na umiejętnym połączeniu farmakologii z rehabilitacją ruchową. Warto mieć świadomość, że leki nie powodują cofnięcia choroby lub zahamowania procesu demielinizacji. Do ich zadań należą m.in. ograniczenie ryzyka kolejnego rzutu, jak najdłuższe utrzymanie stanu względnej stabilizacji pacjenta oraz łagodzenie czy wyciszenie aktualnie występujących objawów (np. ograniczenie dolegliwości bólowych, detonizacja nadmiernego napięcia mięśniowego i przeciwdziałanie spastyczności, wspomaganie pracy pęcherza podczas zaburzeń jego funkcjonowania czy obniżenie narastającego drżenia).

Najbardziej istotne znaczenie odgrywa jednak fizjoterapia. Aktywność fizyczna o charakterze ćwiczeń ruchowych w zestawieniu z właściwie dobranymi bodźcami fizykalnymi pozwalają skutecznie przeciwdziałać utrzymującym się ograniczeniom ruchowym. Terapeuci mają na celu zachowanie odpowiedniego stopnia mobilności struktur, przeprowadzenie właściwego treningu osłabionych i objętych niedowładem grup mięśniowych, stymulację zaburzonego czucia, odtwarzanie upośledzonych wzorców ruchowych, a także wiele innych i równie istotnych kwestii. Każda terapia jest dobierana indywidualnie do potrzeb i aktualnego stanu pacjenta. Należy również pamiętać, że SM w żadnym stopniu nie wyklucza uprawiania sportu. Jeżeli obecna kondycja i możliwości funkcjonalne chorego pozwalają mu na wykonywanie (w bezpieczny i poprawny sposób) ulubionej dyscypliny, to nic nie stoi ku temu na przeszkodzie. Ważne, aby intensywność była odpowiednio dostosowana i nie spowodowała nadmiernego przemęczenia, co często łączy się ze zwiększony ryzykiem kolejnego rzutu.

Niekonwencjonalna pomoc podczas leczenia – CBD, a stwardnienie rozsiane

Medycyna naturalna w dobie dzisiejszych czasów świeci triumfy czego idealnym przykładem jest ogrom suplementów diety wykorzystujących ekstrakty i wyciągi roślinne. Składniki jak ashwagandha, gotu kola, berberys czy żeń-szeń są dobrze znane z pozytywnego zastosowania dla prawidłowej pracy systemu nerwowego i układu odpornościowego. Bez zbędnego ryzyka dla zdrowia okazują się korzystnym wsparciem dla farmakoterapii, zbilansowanej i pełnowartościowej diety oraz rehabilitacji ruchowej.

Nauka zaczyna coraz mocniej interesować się konopiami i zawartym w nich CBD, natomiast liczba naturalnych produktów roślinnych na obecnym rynku nieustannie wzrasta. Suszone kwiaty, oleje, hash, a nawet kryształy z kannabidiolem można z łatwością zakupić w Internecie od znanych i renomowanych producentów, którzy spełniają niezbędne normy rządowe i oferują produkty wysokiej jakości. Warto pamiętać, że konopie siewne w ogólnodostępnej i legalnej sprzedaży zawierają poniżej 0,2% THC. Brak wówczas jakiegokolwiek ryzyka pojawienia się niepożądanych właściwości uzależniających i narkotyzujących.

Dlaczego warto sięgnąć po produkty z konopi?

Przemysłowe konopie siewne stanowią źródło naturalnego kannabidiolu (CBD), odpowiadającego za szereg korzystnych właściwości dla ustroju człowieka. Do jednej z głównych zalicza się dobroczynny wpływ na funkcjonowanie systemu odpornościowego, co wiąże się z wytłumieniem reakcji zapalnej. Kannabinoidy zawarte w suszu lub oleju konopnym ograniczają aktywność struktur białkowych zwanych cytokinami. To właśnie one prowadzą do nadmiernego pobudzenia komórek, będącego niejednokrotnie podłożem toczącego się stanu zapalnego. Ponadto CBD na stwardnienie rozsiane oddziałuje na regulatorowe limfocyty T, które umożliwiają tłumienie zaistniałego autoagresywnego zachowania organizmu względem własnego systemu immunologicznego. Niektórzy specjaliści wspominają, że olej CBD na SM ma znacznie silniejsze właściwości antyoksydacyjne niż witaminy C i E. Przeciwdziałanie wolnym rodnikom tlenowym i niekorzystnemu działaniu stresu oksydacyjnego również wspomaga ograniczenie wspomnianego stanu zapalnego. Warto też zaznaczyć, że mowa tu o długoterminowej suplementacji, która umożliwi odpowiednie nasycenie receptorów kannabidiolem.

Zastosowanie CBD może odgrywać istotną rolę w łagodzeniu dolegliwości bólowych. Pacjenci ze stwardnieniem rozsianym muszą zmagać się z ciężkim bólem o charakterze neuropatycznym, który stanowi następstwo zmian zapalnych i uszkodzeń licznych nerwów. Pozbawione osłonki neurony niezwykle szybko ulegają destrukcji. Preparaty z CBD mogą mieć pozytywny wpływ na wzrost produkcji serotoniny, co w dużym uproszczeniu może powodować wzrost progu odczuwanego bólu i poprawić codzienne funkcjonowanie chorego.

Nie można zapomnieć o patologicznym napięciu mięśniowym, które u osób chorujących na stwardnienie rozsiane stanowi jeden z najbardziej uwidocznionych objawów tej choroby. Osłabienie siły mięśniowej ze współtowarzyszącymi spastycznymi kurczami mięśniowymi zaostrzają dolegliwości bólowe, a także stanowią główną przyczynę późniejszego inwalidztwa. Przypuszcza się, że kannabidiol oddziałuje na receptory odpowiadające za napięcie mięśniowe. CBD może okazać się przydatnym wsparciem w trakcie pracy nad rozluźnieniem struktur i niwelowaniem przesadnego ucisku, co w znacznym stopniu może zwiększyć efektywność fizjoterapii oraz utrzymać organizm w stanie względnej stabilności.

Kannabidiol występujący w suszu i oleju CBD jest również rekomendowany osobom poddanym nadmiernemu stresowi, z gorszym samopoczucie czy narażonym na przewlekłe obciążenie o podłożu psychofizycznym. Stany depresyjne wynikające z obniżonego nastroju, skrajne emocje i trudna do zaakceptowania sytuacja niejednokrotnie mogą odbić się na zdrowiu psychicznym chorego, a także podstawowych czynnościach fizjologicznych jak np. sen czy regeneracja. Fitokanabinoidy wykazują domniemane właściwości tonizujące, a także ułatwiające uzyskanie odpowiedniej relaksacji systemu nerwowego.

Jaką formę CBD wybrać dla pacjenta z SM?

Osoby stosujące konopie siewne i CBD w celach typowo prozdrowotnych, a w przypadku SM nawet i terapeutycznych, ważne jest, aby zadbać o wysoką jakość źródła dostarczanego kannabidolu. W tym celu oprócz samego produktu będzie ważny sposób jego zastosowania, aby proces w żadnym stopniu nie wpłyną na zawartość CBD oraz jego pozytywne właściwości.

Najczęściej polecanym preparatem dla osób z SM są surowo-mętne lub oczyszczone oleje konopne. Produkty stanowią niezwykle cenne źródło kannabidiolu, kwasów omega-3 i omega-6, flawonoidów, terpenów, a zaawansowany proces ich ekstrakcji zapewnia ich odpowiednio skoncentrowaną zawartość. Oleje różnią się od siebie wartością stężenia CBD – począwszy od 4%, a skończywszy na ekstraktach 30%! Każdy olej jest przygotowywany z dbałością o wszelkie procedury bezpieczeństwa, które uwzględniają m.in. analizę mikrobiologicznej czystości. Atomizer ułatwia dawkowanie kropel, które można dodawać do posiłków lub stosować samodzielnie popijając wodą.

Drugim sposobem wykorzystania CBD jest bezdymna inhalacja, którą fachowo określa się mianem waporyzacji. Dzięki specjalnym przyrządom – vaporizerom – konopie zostają podgrzane, a powstająca z nich para pozwala na dostarczenie niezbędnego kannabidiolu i innych składników aktywnych. Waporyzacja dzięki odpowiedniej metodzie grzewczej, technologii urządzeń oraz braku produkcji substancji smolistych stanowi całkowite przeciwieństwo dla szkodliwego i niepolecanego palenia. Do waporyzacji wykorzystuje się suszone kwiaty konopne oraz naturalną żywicę konopi włóknistych (tzw. hash). Zróżnicowana zawartość CBD w produktach umożliwia ich łatwe dostosowanie do aktualnych potrzeb.

Sklep z CBD – gdzie kupić produkty konopne?

Decydując się na zakup preparatów konopnych, należy wybierać branżowe sklepy oferujące pewne produkty i pochodzące z legalnych upraw. W ofercie Cannabismed można znaleźć szeroki wybór olejów CBD, suszu konopnego i hashu, kosmetyków, maści terapeutycznych, a także przydatnych akcesoriów do wykorzystania zawartego w konopiach kannabidolu oraz suplementy pozwalające uzupełnić codzienną dietę. Znani i renomowani producenci stanowią gwarancję wysokiej jakości, a także pełnego bezpieczeństwa w trakcie ich stosowania. Sklep internetowy umożliwia zamówienie niezbędnych produktów, a przesyłka zostanie dostarczona prosto pod wskazany adres w czasie od 2 do 5 dni roboczych. Zapisując się do newslettera, otrzymujesz aż 10% rabatu na zakupy!

Komentarze do wpisu (3)

22 grudnia 2019

25 lat SM

18 stycznia 2020

Chyba nie warto jednak bo cbd praktycznie nie dziala bez thc. to sa jedynie pieniadze wyrzucone w bloto. CBD w polaczeniu z THC daje efekt synergii. A te Polskie z THC na poziomie 0.2% mozna sobie wsadziac.... no ale taki nasz Polski rzad.

7 marca 2020

I tu się mylisz, znam wiele osób które stosują olejki CBD przy SM i czują się po nich lepiej np. Ci ze spastyką mięśni. Znam też kilku z nich którzy próbowali waporyzacji z THC(teraz legalna) i zrezygnowali z niej ponieważ czuli się jeszcze gorzej po niej. Wszystko zależy od konkretnej osoby, uważam że trzeba spróbować i jednej i drugiej wersji i wybrać do stosowania u siebie tą która lepiej zadziała.

ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA
Obierz rabat 10% na pierwsze zakupy za zapis do newslettera!
Kategorie produktów
XXX
Producenci
OFERTA LIMITOWANA
Inni kupili również:
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl